Gelukkig heb ik Speeldrift van Julie Zeh in 2006 gelezen - en dat boek tot het beste door mij gelezen boek van 2006 uitgeroepen. Dus heb ik nu de ruimte, zo vroeg in het jaar, om Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier tot het beste boek van 2007 uit te roepen, alhoewel het al in 2004 geschreven is. Het boek beschrijft op sublieme wijze het gevolg van keuzes in het leven van de mens.
Een 57-jarige leraar Klassieke Talen, Raimund Gregorius, zo degelijk als Zwitserland ze maar weet te maken, besluit van de ene op de andere dag naar Lissabon af te reizen, en zich te verdiepen in het leven van de Portugese dichter en arts, Amadeu Prado. Het thema van het boek balanceert op de rand van het clichematige, maar duikelt er nooit overheen. Je kunt merken dat Pascal Mercier in zijn 'andere' leven als Peter Bieri hoogleraar Filosofie is. Aangezien ik vlak daarvoor Nietzsche had gelezen, herkende (of projecteerde?) ik de spanning tussen wil tot kennen en wil tot dwalen in het leven van Raimund Gregorius. Het thema van de vrije wil speelt op honderd-en-een verschillende manieren in 'Nachttrein naar Lissabon'. Wat als het net even anders was gegaan? Of, zoals Pascal Mercier schrijft: "Het leven is niet wat we beleven, het leven is, wat we ons ervan voorstellen, te beleven. " Deze gedachte sluit naadloos aan op mijn gedachtensporen van de laatste tijd: de mens kan niet anders dan in verhalen denken. Iedere gedachte, iedere beleving, iedere waarneming wordt onmiddellijk in de menselijke geest ingebed in een verhaallijn. De afzonderlijke verhalen kunnen elkaar uitstekend tegenspreken, maar op het moment van 'denken' is ieder verhaal waar. Dit thema, dat als leidmotiv door de roman heenloopt, zal ook op deze blog nog zeer regelmatig terugkeren.
Nachttrein naar Lissabon
P. Mercier
Via RSS
schoondorp
0 reacties:
Een reactie plaatsen